Yılbaşı ağacınız var mı?

image

Lego konseptli ağacın sırrı ne?

İnsanlar mutlu olmak için fırsat bulduklarında içgüdüsel olarak o fırsatı yakalamaya ya da ona sıkı sıkı tutunmaya meyillidir.

Yalnız her insan aynı şeyden mutlu olacak diye bir şey yok. Ben severim yeni yıl geliyor diye hediye almayı, ağaç süslemeyi ama sen sevmezsin. Olabilir. Ben sevdiğim için yaparım sen hoşlanmadığın için yapmazsın.

İyi de o zaman biz niye geriyoruz birbirimizi boş yere? Niye bu yılbaşı ağacını hemen dine bağlıyoruz?

Ben daha küçükken hatırlarım, yeni yıl heyecanını evimizde yaşanan. Ağaç süsler, altına hediyeler koyardık. Tüm aile beraber olurduk. Annem ile anneannem sabahtan başlardı yemekler pastalar börekler yapmaya. Babam mis gibi kokardı, traş olmuş gelirdi eve.

Televizyonda şarkıcıları dinler, dansözlerle beraber göbek atardık. Sonra, mutlaka tombala oynardık. Çinkooo diye bağırdık mı bizden mutlusu yoktu. Portakal yerdik yemek sonrası. O portakalların kabukları sobanın üstüne konur evi mis gibi kokuturdu. Bir de babam mutlaka kavrulmuş badem almış olurdu eve gelirken. Ben çok seviyorum diye.

Gece yarısına doğru uykumuz gelirdi, o yüzden bütün gün ciğer peşinde dolanan kediler gibi etrafında dolandığımız ağacın altındaki hediyelerimizi açardık. Sonra herkesle öpüşür, iyi geceler dileyerek hediyemizi kolumuzun altına alır odamıza gider, ellerimizi açar dua eder ve çok güzel hayallerle uykuya dalardık.

Çok şükür müslüman yatıp başka dinde uyandığımız hiç olmadı. Biz ayrı bir dünyada büyüdük şimdiki çocuklardan, besbelli. İnsanların mutlu olmaktan çok mutlu etmek için çabaladığı bir dünyada.

Ondandır ki ben de isterim çocuklarımın yeni yıl hayalleri olsun, heyecanları olsun. O yüzden hala severim yeni yılın yaklaşmasını ve hala içimde aynı heyecanı duyarım. Hayallerim hala gözümde canlanır başımı yastığa her koyduğumda.

Şimdi yine hazırladık yılbaşı ağacımızı ama bu sene bir farklılık yapıp, onu legolardan oluşturduk. Çok da güzel oldu. Evet, fikrin sahibi benim. Ama teklifimin üstüne de hemen atlandı yani.

Döktük legoları zemine, başladık yeşil beyaz ve sarı legoları aramaya. Hepsini bulup ayırdıktan sonra ağacımızı oluşturduk. Ama yeşil ağacı ben, beyazı oğlum yaptı. Önce ben bitirince de beni kendisine yardım etmeyip hep kendime çalışmakla suçladı. Bu ağaç yapma işi hem çok güzel aktivite oldu hem de bu sayede de yılbaşı hakkında konuştuk, beklentilerimizi anlattık birbirimize. Sohbet ettik iki çift ana oğul.

O bana bu seneki en büyük hayalini anlattı ben de ona. Sonra da dedim ki, “ne hayal ettiysen onu gerçekleştirebilirsin, bunu hiç unutma!” Öyle kendinden emin bir gülümsemesi vardı görmeliydin..

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s